De krokusvakantie is gepaseerd, iedereen terug hard aan’ werk en alle zottigheid en zattigheid zou uit de Aalsterse straten moeten zijn weggespoeld. Aalst komt doorgaans voor slechts 3 redenen in het nieuws: voor de wereldvermaarde hartspecialist Pedro Brugada en de dienst cardiologie van het Aalsterse ziekenhuis, voor de uitspattingen van de burgemeester Ilse Uyttersprot én voor hét jaarlijkse carnaval. Het carnaval van Aalst heeft sinds 2010 de titel ‘werelderfgoed’ verkregen van UNESCO wat duidelijk voor de nodige toename aan kijklustigen zorgde. En jawel, dat carnaval is een met zijn momenten imposant gegeven. De tijd en het geld dat in sommige groepen wordt gestoken zal zeker niet min zijn. Maar uiteindelijk is het toch een goed excuus om zich te pletter te amuseren, zich zat te zuipen en zich eens heel goed te laten gaan. Al dan niet met de nodige satire en kritische terugblik op het voorbije jaar.
Vast staat wel dat carnaval een groot familiefeest is waar jong en oud met volle overgave aan meedoet. Als toeschouwer moet je dan weer heel wat geduld hebben. Het was opvallend dat de gaten tussen de verschillende groepen soms héél erg lang waren. Vijftien minuten wachten tussen twee groepen was geen uitzondering. Helemaal warm ingeduffeld is dat wellicht geen probleem, maar had de koude blijkbaar toch wat onderschat. Uiteindelijk tegen half acht toch besloten om het te laten voor wat het was. Voldoende foto’s genomen en er zat ongetwijfeld wel iets bruikbaars tussen. Hoewel de verwachtingen niet té hoog gespannen waren, al bij al tevreden van het resultaat.
In case photos aren’t showing, follow link to Flickr Gallery